بازار سهام A

اهمیت اختلاف M1-M2 در داده‌های تأمین مالی اجتماعی ماه ژوئن که اواسط ماه ژوئیه منتشر شد، نرخ رشد M1 به یک نقطه عطف واضح رسیده و به سرعت در حال افزایش است. اگر رشد M1 در ماه‌های آینده همچنان از M2 پیشی بگیرد و آنچه به عنوان «اختلاف طلایی» شناخته می‌شود را تشکیل دهد، این اساساً تأیید می‌کند که فضای نقدینگی در حال بهبود است. در سال‌های اخیر، کسانی که نسبت به چین دیدگاه نزولی داشته‌اند، به طور مداوم بر دام‌های نقدینگی و کاهش تورم تأکید کرده‌اند؛ این داده‌ها به طور مستقیم با ادعاهای آنها در تضاد است. ...

محرک‌های اصلی پشت این رالی کنونی در بازار سهام A، «اصلاحات سمت عرضه ۲.۰» و سیاست‌هایی با هدف مبارزه با «انحطاط» هستند. در طول فاز «اصلاحات سمت عرضه ۱.۰» در سال ۲۰۱۵، تقاضا از طریق پولی‌سازی طرح‌های بازسازی محله‌های فقیرنشین تحریک شد، در حالی که قیمت‌ها با حذف تدریجی ظرفیت تولید منسوخ افزایش یافت؛ با اعمال فشار همزمان بر هر دو سمت عرضه و تقاضا، بسیاری از مشکلات آن زمان حل شدند. رویکرد کنونی به اصلاحات سمت عرضه ۲.۰ اساساً تفاوتی ندارد: در سمت عرضه، تمرکز همچنان بر حذف ظرفیت مازاد و افزایش قیمت‌ها است، در حالی که در سمت تقاضا، مصرف داخلی از طریق سیاست‌هایی مانند پروژه‌های زیرساختی بزرگ و یارانه‌های زایمان تحریک می‌شود. بین سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، طیفی از اقدامات - از جمله جابجایی بدهی‌ها، ترتیبات اوراق قرضه دولت‌های محلی، سیاست‌های مالی و پولی، محرک‌های مصرف و مقررات صنعتی - به کار گرفته شد، اما نتایج عموماً ناامیدکننده بود. مردم فریب وعده‌های توخالی را نمی‌خورند؛ آنها تنها به رشد ملموس مبتنی بر زیرساخت اعتماد دارند - چیزهایی که می‌توانند ببینند و لمس کنند. از یک سو، هیچ‌کس حاضر نیست به مفاهیم سیاست‌گذاری انتزاعی باور داشته باشد؛ از سوی دیگر، گفتمان اقتصادی از سوی نخبگان بسیار مبهم است - به قدری که خواب‌آور است، بنابراین طبیعی است که پذیرش آن کم باشد. اگر می‌توانستند مانند ترامپ رک و بی‌پرده صحبت کنند، اثربخشی ارتباطات سیاستی قطعاً بسیار بهتر می‌شد. ...