اهمیت اختلاف M1-M2
در دادههای تأمین مالی اجتماعی ماه ژوئن که اواسط ماه ژوئیه منتشر شد، نرخ رشد M1 به یک نقطه عطف واضح رسیده و به سرعت در حال افزایش است. اگر رشد M1 در ماههای آینده همچنان از M2 پیشی بگیرد و آنچه به عنوان «اختلاف طلایی» شناخته میشود را تشکیل دهد، این اساساً تأیید میکند که فضای نقدینگی در حال بهبود است. در سالهای اخیر، کسانی که نسبت به چین دیدگاه نزولی داشتهاند، به طور مداوم بر دامهای نقدینگی و کاهش تورم تأکید کردهاند؛ این دادهها به طور مستقیم با ادعاهای آنها در تضاد است.
از نظر تاریخی، هنگامی که اختلاف M1-M2 مثبت شده و به کاهش خود ادامه میدهد، شاخص CSI 300 نیز عموماً با یک روند صعودی همراه شده است. با این حال، در این مرحله نباید نسبت به بهبود رشد M1 بیش از حد خوشبین باشیم، زیرا عوامل کوتاهمدتی در کار هستند، مانند تسویههای متمرکز ارز خارجی توسط شرکتهای بازرگانی خارجی: با توجه به انتظارات بالا برای کاهش ارزش دلار آمریکا در ماههای اخیر، شرکتهای بازرگانی خارجی برای پوشش ریسکهای نرخ ارز، مشغول تبدیل درآمدهای خارجی خود به رنمینبی بودهاند؛ تنها همین فعالیت به طور موقت باعث افزایش M1 شده است.
اثرات سرایتی سیاست فدرال رزرو
مسیر آینده اقتصاد چین اکنون کاملاً به سیاست پولی فدرال رزرو گره خورده است. بازار در حال حاضر شرطبندی کرده است که فدرال رزرو در ماه سپتامبر نرخ بهره را کاهش خواهد داد. به محض اینکه دلار آمریکا واقعاً وارد روند کاهش ارزش شود، سرمایه جهانی ناگزیر از ایالات متحده به بازارهای نوظهور سرازیر خواهد شد. چین به عنوان بزرگترین اقتصاد نوظهور، بدون شک مقصد اصلی این ورود سرمایه خواهد بود. ورود سرمایه به طور طبیعی M1 را بیشتر افزایش داده و تشکیل «شکاف قیچی طلایی» را تسریع میکند. در آن نقطه، بازار سهام A-share قطعاً شاهد یک رالی خواهد بود؛ از نظر تاریخی، این الگو همیشه تکرار شده است.
برعکس، اگر فدرال رزرو به طور سرسختانه از کاهش نرخها در سپتامبر خودداری کند، این امر بدون شک به اعتماد بازار لطمه زده و سرعت بهبود نقدینگی را کند خواهد کرد؛ این در حال حاضر بزرگترین عدم قطعیت خارجی است.
تحلیل ساختاری دادههای تأمین مالی اجتماعی
در دادههای تأمین مالی اجتماعی ماه ژوئن، افزایش وامهای یوان (RMB) بسیار فراتر از انتظارات بازار بود و به عنوان محرک اصلی پشتیبان تأمین مالی اجتماعی عمل کرد. با تجزیه و تحلیل ساختار وام، دو نکته قابل توجه است:
- وامهای کوتاهمدت خانوار که ماه گذشته منفی بود، اکنون مثبت شده است. این امر عمدتاً به دلیل یارانههای سراسری مصرفکننده است، به طوری که مردم از تخفیفها برای خرید لوازم الکترونیکی و لوازم خانگی استفاده میکنند و این امر به طور طبیعی وامهای مصرفکننده کوتاهمدت را افزایش میدهد. با این حال، چنین محرک سیاستی سقف روشنی دارد: به محض اینکه کالاهای بادوام خریداری شوند، بعید است که برای چندین سال جایگزین شوند. یارانههای بعدی از همین نوع بیاثر خواهند بود، مگر اینکه دسته محصول تغییر کند – برای مثال، یک بار یارانه دادن به لوازم خانگی و بار بعد به مبلمان – در غیر این صورت، آنها در تحریک تقاضای جدید ناکام خواهند ماند.
- وامهای خانوار در میانمدت و بلندمدت نیز به طور قابل توجهی افزایش یافته است که عمدتاً به دلیل یارانههای قابل توجه برای وسایل نقلیه جدید انرژیزاست. بسیاری از مردم اخیراً در حال تعویض خودروهای خود بودهاند که منجر به آزادسازی متمرکز تقاضا برای وامهای خودرو شده است، در حالی که بهبود اندک در بازار املاک نیز به این افزایش کمک کرده است.
منطق پشت چشمانداز
یک جهش یکباره در دادههای ماهانه چندان معنادار نیست؛ تنها رشد مستمر و پایدار وامهای میانمدت و بلندمدت در چندین ماه متوالی است که واقعاً نشاندهنده بهبود در fundamentals (عوامل بنیادی) است. اقتصاد همچنان در وضعیت بهبود ضعیف قرار دارد؛ اثرات کوتاهمدت محرکهای سیاستگذاری باید با احیای شتاب درونزا همراه شود تا واقعاً یک چرخه صعودی جدید آغاز گردد.
برای بازارهای سرمایه، بهبود در M1 در حال حاضر یک سیگنال مثبت است. تمرکز در آینده باید بر دو عامل کلیدی باشد: اول اینکه آیا رشد M1 میتواند به طور مداوم از M2 پیشی بگیرد و یک شکاف «قیچی طلایی» پایدار ایجاد کند؛ و دوم اینکه آیا فدرال رزرو واقعاً نرخ بهره را در سپتامبر کاهش خواهد داد و راه را برای کاهش ارزش دلار آمریکا باز خواهد کرد. اگر هر دو این شرایط برآورده شوند، دلیلی وجود ندارد که بازار سهام A-share رشد نکند.