فرضیات کلیدی
اگرچه احتمال اتخاذ سیاست YCC توسط ایالات متحده در حال حاضر بالا است، اما هنوز هیچ سیگنال رسمی و روشنی در این زمینه وجود نداشته است؛ بنابراین این مقاله پیامدهای بالقوه را صرفاً از منظر کلان اقتصادی تحلیل میکند. در صورتی که فدرال رزرو در آینده رسماً YCC را معرفی کند، تحلیلی دقیقتر لازم خواهد بود که زمانبندی خاص اجرای آن را نیز در نظر بگیرد—که میتواند پس از تغییر رهبری فدرال رزرو یا در جریان یک بحران نقدینگی در بازار خزانهداری ایالات متحده رخ دهد.
۱. قطعیت کاهش ارزش بلندمدت دلار آمریکا
در صورتی که ایالات متحده سیاست YCC را اجرا کند، کاهش ارزش دلار آمریکا نتیجهای اجتنابناپذیر است. این تحلیل بر دو بعد کلیدی متمرکز است: ۱. الگوی کاهش ارزش: میزان کاهش ارزش دلار آمریکا در برابر ارزهای آسیایی به طور قابل توجهی بیشتر از کاهش ارزش آن در برابر ارزهای اقتصادهای توسعهیافته مانند یورو، ین و پوند استرلینگ خواهد بود. اقتصادهایی از جمله آمریکا، اروپا و ژاپن در حال حاضر با مشکلات حبابگونه مشابهی روبرو هستند، به طوری که حبابها در بازارهای ارز، اوراق قرضه دولتی، بازارهای سهام و بازارهای املاک وجود دارند؛ با این حال، حباب دلار آمریکا برجستهتر است. در نتیجه، کاهش کلی شاخص دلار آمریکا کمتر از کاهش ارزش آن در برابر ارزهای آسیایی خواهد بود. ۲. چرخه کاهش ارزش: سیاست YCC منجر به از دست دادن دائمی توانایی ایالات متحده برای افزایش نرخ بهره خواهد شد. مدل اقتصادی سنتی آمریکا مدلی از «تولید مبتنی بر بدهی» بوده است که در آن بازارهای دارایی مانند سهام و املاک از طریق کاهش نرخ بهره و گسترش ترازنامه حمایت میشوند؛ با این حال، سیاست YCC به سمت مدلی از «بدهی-نگهدارنده-بدهی» حرکت خواهد داد که در آن اوراق قرضه خزانهداری آمریکا خود به یک مشکل تبدیل میشوند و هدف اصلی چاپ پول، محافظت از بازار خزانهداری به جای نجات داراییها خواهد بود.
این مدل به افزایش نرخهای بهره بسیار حساس است؛ در صورت افزایش نرخها، بازار خزانهداری با خطر فروپاشی مواجه خواهد شد. ایالات متحده، درست مانند بدهکاری که درآمدش برای پوشش تعهدات بدهیاش کافی نیست، در حال حاضر در موقعیتی قرار دارد که ناگزیر است بدهیهای کوتاهمدت خود را با نرخهای بهره پایین تمدید کند تا اینکه تأمین مالی بلندمدت را با نرخهای بالاتر تضمین نماید. هنگامی که در چرخه YCC «بدهی-تأمین مالی-بدهی» گرفتار شود، ایالات متحده قادر به افزایش نرخهای بهره برای یک دوره طولانی نخواهد بود؛ در بهترین حالت، میتواند افزایشهای کوتاهمدت نرخ را اعمال کند اما نمیتواند سطوح بالای نرخ بهره را حفظ کند.
۲. تأثیر بر چین و ریسکهای مرتبط
انتظارات بهبود نقدینگی
در میان روند کاهش ارزش بلندمدت دلار آمریکا، محیط نقدینگی چین بهبود قابل توجهی خواهد داشت. بعید است که دلار آمریکا به طور یکجانبه و نامحدود کاهش ارزش یابد؛ محتملتر این است که پس از یک کاهش شدید در یک دوره خاص (مانند سال ۲۰۲۶)، برای مدت طولانی در سطوح پایین تثبیت شود. مشابه مسیر تاریخی دلار کانادا در برابر رنمینبی، دلار آمریکا ممکن است در بلندمدت در محدوده ۶.۰۰ در برابر رنمینبی تثبیت شود.
کاهش ریسکهای احتمالی
یک ریسک بالقوه وجود دارد: اگر پس از اتخاذ سیاست YCC توسط آمریکا، تعداد زیادی از شرکتهای چینی با الگوبرداری از اورگرند، مقادیر عظیمی از بدهی دلار آمریکا را وام بگیرند، افزایش ناگهانی نرخ بهره آمریکا - مانند افزایش به سبک پل وولکر به بیش از ۵٪ - میتواند تهدیدی برای امنیت مالی چین باشد. با این حال، تأثیر واقعی این ریسک بسیار کمتر از وضعیت فعلی خواهد بود، زیرا تحت سیاست YCC، ایالات متحده قادر به حفظ حتی افزایشهای کوتاهمدت نرخ بهره در درازمدت نخواهد بود. درست مانند یک معتاد به مواد مخدر که توانایی انجام تمرینات با شدت بالا را از دست میدهد، دامنه و مدت زمان افزایش نرخ بهره به شدت محدود خواهد شد.
نکات کلیدی برای نظارت بیشتر
ادامه نظارت بر سیگنالهای رسمی فدرال رزرو ضروری است. به محض معرفی رسمی سیاست YCC، باید تحلیلی عمیقتر از پیامدهای آن و تحقیقاتی در مورد استراتژیهای پاسخ، با در نظر گرفتن جزئیات اجرایی خاص، زمان راهاندازی و محیط اقتصادی جهانی انجام شود.